مدیریت بحران در جوشکاری زیر آب یکی از مهمترین عوامل موفقیت پروژههای دریایی، نفت و گاز، تعمیرات سازههای بندری و صنایع فراساحلی است. در محیطی که فشار آب، محدودیت دید، جریانهای دریایی و خطرات متعدد بهصورت همزمان وجود دارند، کوچکترین اشتباه میتواند خسارتهای مالی و جانی جبرانناپذیری ایجاد کند. به همین دلیل انتخاب یک مجموعه حرفهای برای آموزش، برنامهریزی و اجرای عملیات اهمیت زیادی دارد.
غواصی کهکشان یکی از مجموعههای تخصصی فعال در حوزه خدمات غواصی صنعتی، جوشکاری زیر آب و آموزش مهارتهای تخصصی دریایی است که با بهرهگیری از تجهیزات استاندارد، نیروهای آموزشدیده و رعایت اصول ایمنی، تلاش میکند پروژههای زیر آب را با بالاترین سطح کیفیت و امنیت اجرا کند. تجربه، دانش فنی و توجه به استانداردهای بینالمللی باعث شده است این مجموعه در میان فعالان این صنعت شناخته شود.
در ادامه این مقاله، به بررسی کامل مدیریت بحران در جوشکاری زیر آب، انواع خطرات، روشهای پیشگیری، تجهیزات موردنیاز و اقدامات ضروری در شرایط اضطراری خواهیم پرداخت.
مدیریت بحران در جوشکاری زیر آب مجموعهای از فرآیندها، دستورالعملها و اقدامات پیشگیرانه و واکنشی است که برای کاهش خطرات، حفظ جان غواصان، جلوگیری از خسارت به تجهیزات و تضمین موفقیت پروژه طراحی میشود.
این مدیریت شامل سه مرحله اصلی است:
هرچه این سه مرحله دقیقتر طراحی شوند، احتمال وقوع خسارت به میزان قابل توجهی کاهش پیدا میکند.
جوشکاری زیر آب جزو خطرناکترین مشاغل دنیا محسوب میشود. برخلاف جوشکاری در محیط خشک، در این حرفه غواص همزمان با خطرات غواصی، برق، فشار زیاد آب و شرایط محیطی نیز مواجه است.
دلایل اهمیت مدیریت بحران عبارتاند از:
یکی از مهمترین تهدیدها، انتقال جریان برق در محیط مرطوب است. اگر تجهیزات استاندارد نباشند یا سیستم عایقبندی دچار مشکل شود، احتمال برقگرفتگی بسیار بالا خواهد بود.
با افزایش عمق، فشار محیط افزایش پیدا میکند و میتواند باعث آسیبهای جدی مانند بیماری رفع فشار شود.
در بسیاری از پروژهها، گلولای، جلبکها و ذرات معلق باعث کاهش شدید دید غواص میشوند.
برای مدیریت این بحران باید از:
استفاده شود.
جریان آب ممکن است غواص را از محل عملیات دور کند یا کنترل تجهیزات را دشوار سازد.
وجود گازهای قابل اشتعال یا خطوط انتقال سوخت میتواند احتمال انفجار را افزایش دهد.
برای جلوگیری از این مشکل باید:
اولین مرحله، شناسایی تمام خطرات احتمالی پروژه است.
موارد بررسی شامل:
پس از شناسایی خطرات، میزان احتمال وقوع و شدت هر خطر بررسی میشود.
در این مرحله معمولاً از ماتریس ارزیابی ریسک استفاده میشود تا اقدامات کنترلی متناسب تعیین گردد.
یک برنامه استاندارد باید شامل موارد زیر باشد:
هیچ برنامه مدیریت بحرانی بدون آموزش مؤثر نخواهد بود.
تمام اعضای تیم باید آموزش ببینند:
اجرای مانورهای منظم باعث میشود اعضای تیم در شرایط واقعی عملکرد بهتری داشته باشند و تصمیمات سریعتر و دقیقتری بگیرند.
برای کاهش احتمال وقوع حوادث، وجود تجهیزات استاندارد الزامی است.
از جمله:
ارتباط صحیح میان غواص و تیم سطح آب نقش بسیار مهمی در کنترل بحران دارد.
بهترین سیستمها شامل:
در صورت قطع ارتباط، عملیات باید فوراً متوقف شود.
بسیاری از پروژههای بزرگ بر اساس استانداردهای جهانی اجرا میشوند.
از مهمترین آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
رعایت این استانداردها موجب کاهش حوادث، افزایش کیفیت عملیات و ایجاد اعتماد بیشتر کارفرمایان میشود.
بیشتر حوادث ناشی از نبود برنامهریزی مناسب است.
یک برنامه حرفهای باید شامل:
باشد.
در صورت بروز حادثه باید بدون ایجاد آشفتگی اقدامات زیر انجام شود:
یک تیم حرفهای باید دارای ویژگیهای زیر باشد:
مدیریت بحران در جوشکاری زیر آب، تنها به واکنش در زمان حادثه محدود نمیشود؛ بلکه از مرحله برنامهریزی، ارزیابی ریسک و آموزش نیروها آغاز شده و تا پایان پروژه ادامه دارد. استفاده از تجهیزات استاندارد، اجرای دستورالعملهای ایمنی، آموزش مستمر، ارتباط مؤثر میان غواص و تیم پشتیبانی و پایبندی به استانداردهای بینالمللی، احتمال بروز حوادث را به حداقل میرساند. هرچه فرآیند مدیریت بحران دقیقتر طراحی و اجرا شود، کیفیت عملیات، ایمنی نیروها و موفقیت پروژه نیز افزایش خواهد یافت.
مدیریت بحران مجموعهای از اقدامات پیشگیرانه، برنامههای واکنش اضطراری و فرآیندهای کنترل خطر است که برای حفظ ایمنی غواصان و موفقیت پروژههای جوشکاری زیر آب اجرا میشود.
برقگرفتگی، فشار زیاد آب، کاهش دید، جریانهای شدید دریایی، بیماری رفع فشار، انفجار و نقص تجهیزات از مهمترین خطرات این حرفه هستند.
تجهیزات استاندارد جوشکاری، لباس غواصی، سیستم ارتباط صوتی، کابلهای ضد آب، کپسول اکسیژن، جعبه کمکهای اولیه، طناب نجات و اتاق فشار از تجهیزات ضروری محسوب میشوند.
آموزش صحیح باعث میشود اعضای تیم در شرایط اضطراری تصمیمات سریعتر، دقیقتر و ایمنتری بگیرند و احتمال خسارتهای جانی و مالی کاهش یابد.
با شناسایی خطرات، ارزیابی ریسک، استفاده از تجهیزات استاندارد، رعایت دستورالعملهای ایمنی، اجرای مانورهای دورهای و نظارت مستمر بر شرایط محیطی میتوان احتمال وقوع بحران را به حداقل رساند.